اریش

اين هم آخرين غزل منه.

اميدوارم من رو از راهنمايي ها و نظراتتون محروم نكنين.

قرباني

هر وقت ميرسم به تو چون باد مي روي

بانغمه مي رسم توبه فرياد مي روي

آسان نبود بعد جدايي گرفتنت

همچون پري رها شده در باد مي روي

سنگست جاي قلب در اعماق سينه ات

كه اينگونه بي تعلق و آزاد مي روي

اين قطره هاي اشك ز تو يادگاري است

هرگز گمان مكن كه تو از ياد مي روي

هر چند زير ضربه هاي غرورت شكسته ام

اما دلم خوش است كه دل شاد مي روي